Πηγή: enet.gr/
Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
«Είμαι 90 χρόνων και 4 μηνών» μας πληροφορεί ο Μανώλης Γλέζος, μια ιστορική προσωπικότητα της σύγχρονης Ελλάδας, που ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθεί ανελλιπώς τις συνεδριάσεις της Βουλής, παίρνει το λόγο και αγορεύει, όταν χρειάζεται, συμμετέχει σε διαδηλώσεις με τον ενθουσιασμό ενός νέου παιδιού.
Πίνοντας τον καφέ μας, αρχίσαμε την κουβέντα.
- Φαίνεται ότι όταν κάποιος έχει ένα όνειρο στην καρδιά του αυτό λειτουργεί σαν φάρμακο που τον διατηρεί νέο.
«Η θεωρία μου υποστηρίζει ότι η ζωή είναι ένα κερί. Αν το αφήσεις να καεί κανονικά, η ζωή σου κυλάει κανονικά. Αν το διπλώσεις στη μέση, η ζωή γίνεται μισή. Εχω γράψει ένα ποίημα όπου λέω ότι οι νέοι που θέλουν να χορτάσουν αμέσως τη ζωή διπλώνουν τη ζωή δύο ή περισσότερες φορές. Επομένως, συντομεύουν τη ζωή τους.Η δική μου ζωή κυλάει φυσιολογικά».
Αφορμή για τη συνάντησή μας έδωσε η έκδοση του νέου βιβλίου του Μανώλη με τίτλο «Και ένα μάρκο να ήταν... Οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα» (εκδ. Λιβάνη).
- Γιατί διάλεξες αυτό τον τίτλο;
«Ο ολοκληρωμένος τίτλος είναι "Κι ένα μάρκο να ήταν οφείλει η Γερμανία να το πληρώσει, ως απόδειξη ότι δεν θα επαναλάβει στο μέλλον παρόμοια ανοσιουργήματα έναντι της ανθρωπότητας". Και βέβαια, δεν πρόκειται για ένα μάρκο. Σύμφωνα με τα όσα έχει γράψει ο Αγγελος Αγγελόπουλος -που ποτέ δεν διαψεύστηκαν-, το αναγκαστικό δάνειο της Ελλάδας προς τη χιτλερική Γερμανία ανέρχεται σε 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ αγοραστικής αξίας 1938, δηλαδή σε σημερινά 54 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς τους τόκους. Η Ελλάδα, λιμοκτονούσα στη διάρκεια της Κατοχής, υποχρεώθηκε να γίνει δανειστής προς τη Γερμανία ώστε να συντηρηθούν τα ξένα στρατεύματα στη χώρα μας, όπως και το Africa corps του Ρόμελ. Μάλιστα οι Γερμανοί είχαν αρχίσει να εξοφλούν και κάποιες δόσεις, με πληθωριστικά βέβαια χρήματα. Πολλοί σήμερα αναρωτιούνται, μα θα δεχθεί η Γερμανία να πληρώσει το χρέος της; Εγώ λέω ότι θα δεχθεί, αν θελήσουμε και εμείς να θέσουμε το ζήτημα αποφασιστικά. Οι Γερμανοί υπήρξαν πάντα φοβερά νομότυποι. Δεν υπογράφουν ακόμα συνθήκη ειρήνης με την Ελλάδα, διότι, όταν υπογράψουν, πρέπει αμέσως να καταβάλουν το χρέος τους προς εμάς. Σκέψου ότι στο ακροτελεύτιο άρθρο του πρώτου Μνημονίου τονιζόταν ότι το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να συμψηφιστεί με οποιαδήποτε άλλα χρέη του παρελθόντος».
- Αρα, έμμεσα οι Γερμανοί το αναγνωρίζουν.
«Και η επίσκεψη του Ράιχενμπαχ σ' εμένα μπορεί να ερμηνευτεί ως μια επιθυμία ενός Γερμανού κρατικού παράγοντα να ενημερωθεί κατά πόσον είμαστε τεκμηριωμένοι, ως προς τις απαιτήσεις μας απέναντι στη Γερμανία. Πιστεύω να πείστηκε ότι τεκμηριώνουμε απολύτως τα αιτήματά μας».
- Στο βιβλίο σου αναφέρεις ότι στη διάρκεια της Κατοχής πέθαναν από την πείνα περίπου 600.000 Ελληνες. Ομως αυτός ο αριθμός αμφισβητείται από ορισμένους ιστορικούς.
«Παραπέμπω στα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Ο πληθυσμός της Ελλάδας πριν από τον πόλεμο ήταν 7.344.000 και αμέσως μετά τον πόλεμο, πριν από τα Δεκεμβριανά, ανερχόταν σε 6.805.000 - δηλαδή υπήρχε μια διαφορά 539.000. Συγκριτικά με τον πληθυσμό κάθε χώρας η Ελλάδα είχε τις μεγαλύτερες απώλειες στη διάρκεια του πολέμου που ανήλθαν στο 13,5% του πληθυσμού της, ακολούθησαν οι απώλειες της Σοβιετικής Ενωσης με 10%, της Πολωνίας με 8%, της Γιουγκοσλαβίας με 5%. Αντίθετα, οι ΗΠΑ έχασαν μόλις το 0,03% του πληθυσμού τους».
- Αν θα σύγκρινες την περίοδο της Κατοχής με τη σημερινή εποχή, τι θα έλεγες;
«Δεν είμαστε ακόμα σε τόσο δύσκολη κατάσταση όπως εκείνη της Κατοχής. Τότε υπήρχε δελτίο στα τρόφιμα και πέθαιναν χιλιάδες από την πείνα. Από πολιτικής όμως άποψης, θεωρώ ότι σήμερα είμαστε σε χειρότερη μοίρα. Τότε υπήρχε ένα πρόσωπο, ο δοτός πρωθυπουργός, ανάμεσα στο λαό και τις κατοχικές δυνάμεις. Σήμερα παρουσιάζονται τρία κόμματα που ανέλαβαν το ρόλο του μεσολαβητή ανάμεσα στην τρόικα και τον ελληνικό λαό, αλλά εκτελούν τις εντολές των ξένων με τη μεγαλύτερη πειθαρχία».
- Τι πιστεύεις ότι έφταιξε και φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση;
«Επικράτησε η αντίληψη ότι η σωτηρία της χώρας είναι στα δάνεια. Το δυστύχημα είναι ότι ο Μένανδρος πριν από 2.300 χρόνια είχε πει ότι "τα δάνεια κάνουν τους ανθρώπους δού
Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ
«Είμαι 90 χρόνων και 4 μηνών» μας πληροφορεί ο Μανώλης Γλέζος, μια ιστορική προσωπικότητα της σύγχρονης Ελλάδας, που ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθεί ανελλιπώς τις συνεδριάσεις της Βουλής, παίρνει το λόγο και αγορεύει, όταν χρειάζεται, συμμετέχει σε διαδηλώσεις με τον ενθουσιασμό ενός νέου παιδιού.
Πίνοντας τον καφέ μας, αρχίσαμε την κουβέντα.
- Φαίνεται ότι όταν κάποιος έχει ένα όνειρο στην καρδιά του αυτό λειτουργεί σαν φάρμακο που τον διατηρεί νέο.
«Η θεωρία μου υποστηρίζει ότι η ζωή είναι ένα κερί. Αν το αφήσεις να καεί κανονικά, η ζωή σου κυλάει κανονικά. Αν το διπλώσεις στη μέση, η ζωή γίνεται μισή. Εχω γράψει ένα ποίημα όπου λέω ότι οι νέοι που θέλουν να χορτάσουν αμέσως τη ζωή διπλώνουν τη ζωή δύο ή περισσότερες φορές. Επομένως, συντομεύουν τη ζωή τους.Η δική μου ζωή κυλάει φυσιολογικά».
Αφορμή για τη συνάντησή μας έδωσε η έκδοση του νέου βιβλίου του Μανώλη με τίτλο «Και ένα μάρκο να ήταν... Οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα» (εκδ. Λιβάνη).
- Γιατί διάλεξες αυτό τον τίτλο;
«Ο ολοκληρωμένος τίτλος είναι "Κι ένα μάρκο να ήταν οφείλει η Γερμανία να το πληρώσει, ως απόδειξη ότι δεν θα επαναλάβει στο μέλλον παρόμοια ανοσιουργήματα έναντι της ανθρωπότητας". Και βέβαια, δεν πρόκειται για ένα μάρκο. Σύμφωνα με τα όσα έχει γράψει ο Αγγελος Αγγελόπουλος -που ποτέ δεν διαψεύστηκαν-, το αναγκαστικό δάνειο της Ελλάδας προς τη χιτλερική Γερμανία ανέρχεται σε 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ αγοραστικής αξίας 1938, δηλαδή σε σημερινά 54 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς τους τόκους. Η Ελλάδα, λιμοκτονούσα στη διάρκεια της Κατοχής, υποχρεώθηκε να γίνει δανειστής προς τη Γερμανία ώστε να συντηρηθούν τα ξένα στρατεύματα στη χώρα μας, όπως και το Africa corps του Ρόμελ. Μάλιστα οι Γερμανοί είχαν αρχίσει να εξοφλούν και κάποιες δόσεις, με πληθωριστικά βέβαια χρήματα. Πολλοί σήμερα αναρωτιούνται, μα θα δεχθεί η Γερμανία να πληρώσει το χρέος της; Εγώ λέω ότι θα δεχθεί, αν θελήσουμε και εμείς να θέσουμε το ζήτημα αποφασιστικά. Οι Γερμανοί υπήρξαν πάντα φοβερά νομότυποι. Δεν υπογράφουν ακόμα συνθήκη ειρήνης με την Ελλάδα, διότι, όταν υπογράψουν, πρέπει αμέσως να καταβάλουν το χρέος τους προς εμάς. Σκέψου ότι στο ακροτελεύτιο άρθρο του πρώτου Μνημονίου τονιζόταν ότι το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να συμψηφιστεί με οποιαδήποτε άλλα χρέη του παρελθόντος».
- Αρα, έμμεσα οι Γερμανοί το αναγνωρίζουν.
«Και η επίσκεψη του Ράιχενμπαχ σ' εμένα μπορεί να ερμηνευτεί ως μια επιθυμία ενός Γερμανού κρατικού παράγοντα να ενημερωθεί κατά πόσον είμαστε τεκμηριωμένοι, ως προς τις απαιτήσεις μας απέναντι στη Γερμανία. Πιστεύω να πείστηκε ότι τεκμηριώνουμε απολύτως τα αιτήματά μας».
- Στο βιβλίο σου αναφέρεις ότι στη διάρκεια της Κατοχής πέθαναν από την πείνα περίπου 600.000 Ελληνες. Ομως αυτός ο αριθμός αμφισβητείται από ορισμένους ιστορικούς.
«Παραπέμπω στα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Ο πληθυσμός της Ελλάδας πριν από τον πόλεμο ήταν 7.344.000 και αμέσως μετά τον πόλεμο, πριν από τα Δεκεμβριανά, ανερχόταν σε 6.805.000 - δηλαδή υπήρχε μια διαφορά 539.000. Συγκριτικά με τον πληθυσμό κάθε χώρας η Ελλάδα είχε τις μεγαλύτερες απώλειες στη διάρκεια του πολέμου που ανήλθαν στο 13,5% του πληθυσμού της, ακολούθησαν οι απώλειες της Σοβιετικής Ενωσης με 10%, της Πολωνίας με 8%, της Γιουγκοσλαβίας με 5%. Αντίθετα, οι ΗΠΑ έχασαν μόλις το 0,03% του πληθυσμού τους».
- Αν θα σύγκρινες την περίοδο της Κατοχής με τη σημερινή εποχή, τι θα έλεγες;
«Δεν είμαστε ακόμα σε τόσο δύσκολη κατάσταση όπως εκείνη της Κατοχής. Τότε υπήρχε δελτίο στα τρόφιμα και πέθαιναν χιλιάδες από την πείνα. Από πολιτικής όμως άποψης, θεωρώ ότι σήμερα είμαστε σε χειρότερη μοίρα. Τότε υπήρχε ένα πρόσωπο, ο δοτός πρωθυπουργός, ανάμεσα στο λαό και τις κατοχικές δυνάμεις. Σήμερα παρουσιάζονται τρία κόμματα που ανέλαβαν το ρόλο του μεσολαβητή ανάμεσα στην τρόικα και τον ελληνικό λαό, αλλά εκτελούν τις εντολές των ξένων με τη μεγαλύτερη πειθαρχία».
- Τι πιστεύεις ότι έφταιξε και φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση;
«Επικράτησε η αντίληψη ότι η σωτηρία της χώρας είναι στα δάνεια. Το δυστύχημα είναι ότι ο Μένανδρος πριν από 2.300 χρόνια είχε πει ότι "τα δάνεια κάνουν τους ανθρώπους δού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου